Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.

Veel plezier!

Dag beste bloggers,

Het laatste bericht dat ik plaatste is meer dan twee jaar oud! Ik las wat grappige dingen na op mijn blog gisteravond en besloot dat ik weer een poging ging doen om hem bij te houden. Vandaar, dit eerste bericht. Ik zal beginnen met een kleine samenvatting van mijn activiteiten de afgelopen jaren. In mijn vorige blog schreef ik dat ik de MER ging doen. Dat heb ik gedaan, waarna ik na een jaar mijn propedeuse wist te behalen en doorstroomde naar de universiteit. Toen ik ging kijken welke opleiding ik daar wilde gaan doen, kwam ik uiteindelijk uit bij psychologie. Niet de voor de hand liggende keuze dus, maar ik ben er nog steeds erg tevreden mee en zit inmiddels in het tweede jaar.

Verder heb ik na het schrijven van die blog ontslag genomen bij de Albert Heijn in Winschoten. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en besloot in Groningen gewoon op zoek te gaan naar ander werk. Na een paar mislukte sollicitaties en een boel onbeantwoorde brieven ben ik uit geldnood toch maar weer kruipend teruggegaan naar de Albert Heijn. Wel een Albert Heijn in Groningen, natuurlijk. Ik ging erheen om een sollicitatieformulier en cv in te leveren, mocht twee minuten later op gesprek en werd daarna ook meteen aangenomen. Nadat ik weer even achter de kassa zat, merkte ik dat het net was als fietsen. Je zit er zo weer in. Iets minder dan een jaar later werd ik gevraagd of ik ook achter de informatiebalie zou willen staan en dat wilde ik erg graag! Ik werd meteen ingewerkt en inmiddels sta ik daar nu ongeveer een jaar klanten te helpen.

Verder ben ik niet meer woonzaam in mijn trouwe eerste kamertje. Ik ben afgelopen zomer verhuisd naar een mooie plek, midden in het centrum. Helemaal niets mis mee!

In de kei-week van 2009 besloot ik dat ik graag bij een studentenvereniging wilde. Aangezien ik het jaar ervoor dacht dat ik me daar later nog mee bezig kon houden, maar dat niet het geval was, besloot ik er dit jaar voor te gaan. Ik koos voor Unitas S.G. Na een leuke introductieperiode heb ik inmiddels een gezellige jaarclub, waar ik elke woensdag een hapje mee eet en een heleboel lol heb. JC Infinitum, is onze naam!

Verder heb ik het reizen naar exotische oorden helemaal ontdekt! Ik ben inmiddels in Parijs geweest, Londen, Rome en Kos. Of je deze plekken nou heel exotisch kan noemen weet ik niet, maar het is beter dan Nederland, toch? Ik ben met Deborah naar Londen geweest, in de zomer van 2009. Het was maar een weekendje en het was heel leuk! AFgelopen zomer ben ik naar Rome geweest met haar en met de jaarclub zijn we afgereisd naar Kos. Beide vakanties waren compleet anders, maar beide waren ze ook superleuk. In Rome hebben we werkelijk alle bezienswaardigheden gezien en in Kos stond een boel ontspanning op de agenda.

Ik ben van plan in de toekomst nog veel meer plekken te bezoeken. Wie weet doe ik daarvan hier verslag. Als het me lukt deze web-log een beetje bij te houden, natuurlijk.

Voor nu vind ik het genoeg geweest. Het is tijd om aan de studie te gaan. Ik wens iedereen een fijne zondag toe!

Liefs, Sanne

Dag beste bloggers,

Het laatste bericht dat ik plaatste is meer dan twee jaar oud! Ik las wat grappige dingen na op mijn blog gisteravond en besloot dat ik weer een poging ging doen om hem bij te houden. Vandaar, dit eerste bericht. Ik zal beginnen met een kleine samenvatting van mijn activiteiten de afgelopen jaren. In mijn vorige blog schreef ik dat ik de MER ging doen. Dat heb ik gedaan, waarna ik na een jaar mijn propedeuse wist te behalen en doorstroomde naar de universiteit. Toen ik ging kijken welke opleiding ik daar wilde gaan doen, kwam ik uiteindelijk uit bij psychologie. Niet de voor de hand liggende keuze dus, maar ik ben er nog steeds erg tevreden mee en zit inmiddels in het tweede jaar.

Verder heb ik na het schrijven van die blog ontslag genomen bij de Albert Heijn in Winschoten. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging en besloot in Groningen gewoon op zoek te gaan naar ander werk. Na een paar mislukte sollicitaties en een boel onbeantwoorde brieven ben ik uit geldnood toch maar weer kruipend teruggegaan naar de Albert Heijn. Wel een Albert Heijn in Groningen, natuurlijk. Ik ging erheen om een sollicitatieformulier en cv in te leveren, mocht twee minuten later op gesprek en werd daarna ook meteen aangenomen. Nadat ik weer even achter de kassa zat, merkte ik dat het net was als fietsen. Je zit er zo weer in. Iets minder dan een jaar later werd ik gevraagd of ik ook achter de informatiebalie zou willen staan en dat wilde ik erg graag! Ik werd meteen ingewerkt en inmiddels sta ik daar nu ongeveer een jaar klanten te helpen.

Verder ben ik niet meer woonzaam in mijn trouwe eerste kamertje. Ik ben afgelopen zomer verhuisd naar een mooie plek, midden in het centrum. Helemaal niets mis mee!

In de kei-week van 2009 besloot ik dat ik graag bij een studentenvereniging wilde. Aangezien ik het jaar ervoor dacht dat ik me daar later nog mee bezig kon houden, maar dat niet het geval was, besloot ik er dit jaar voor te gaan. Ik koos voor Unitas S.G. Na een leuke introductieperiode heb ik inmiddels een gezellige jaarclub, waar ik elke woensdag een hapje mee eet en een heleboel lol heb. JC Infinitum, is onze naam!

Verder heb ik het reizen naar exotische oorden helemaal ontdekt! Ik ben inmiddels in Parijs geweest, Londen, Rome en Kos. Of je deze plekken nou heel exotisch kan noemen weet ik niet, maar het is beter dan Nederland, toch? Ik ben met Deborah naar Londen geweest, in de zomer van 2009. Het was maar een weekendje en het was heel leuk! AFgelopen zomer ben ik naar Rome geweest met haar en met de jaarclub zijn we afgereisd naar Kos. Beide vakanties waren compleet anders, maar beide waren ze ook superleuk. In Rome hebben we werkelijk alle bezienswaardigheden gezien en in Kos stond een boel ontspanning op de agenda.

Ik ben van plan in de toekomst nog veel meer plekken te bezoeken. Wie weet doe ik daarvan hier verslag. Als het me lukt deze web-log een beetje bij te houden, natuurlijk.

Voor nu vind ik het genoeg geweest. Het is tijd om aan de studie te gaan. Ik wens iedereen een fijne zondag toe!

Liefs, Sanne

Zo!
De havo afgerond, tijd voor een nieuwe web-log. Ik heb alles opgefrist (en roze gemaakt).
Inmiddels is de zomer alweer bijna voorbij en daarbij mijn luie leventje. We moeten weer aan de slag. Verslagen inleveren, leren voor tentamens en presentaties geven. Management, economie en recht is wat ik ga studeren en daar begin ik 1 september mee. Maar nu…
11 augustus begon de keiweek. Dat is een introductieweek voor álle eerstejaarsstudenten. Daar hoor ik natuurlijk ook bij. Ook Deborah en Mariska waren van de partij. De eerste dag bestond uit een informatiemarkt. Het was wel interessant, maar ik had zoiets van: Ik zie het later allemaal wel, wat ik dit schooljaar ga doen. Fout gedacht dus, want nu ben ik te laat om me ergens voor in te schrijven. Die avond gingen we eten bij onze keileiders. We kregen een adres en daar zouden de keileiders dan voor hun groepje koken. Ik zocht mijn weg door de straten van Groningen en kwam bij een kroeg. Is dit het? vroeg ik me af. Maar het was erboven. Toen ik eenmaal boven was, zaten er nog maar een paar mensen, maar later stroomde de rest langzaam binnen. We aten een patatje, van de frietboer en gingen daarna een terrasje opzoeken. Na een paar rustige rondjes, stelden de keileiders tequila voor.
‘Tuurlijk, kom maar op,’ zei een meisje naast me. Ze had overduidelijk geen flauw idee wat het was. Dus, terwijl we wachtten op de shotjes (waar ik niet aan mee deed – iets te sterk voor mij) legde ik haar uit hoe je het moest doen. Zout, tequila, citroen. Ze kreeg al een benauwd gevoel, geloof ik, maar toen de shotjes kwamen, keek ze toch wel erg bang. Dus toen iedereen begon, zat ik haar luid aan te moedigen, maar ze dronk nog geen millimeter op. Ze likte dan ook maar heel weinig zout op. Ze bleef overigens wel erg lang in de citroen bijten…
Even later zei ze tegen me: "Ik voel het wel een beetje in mijn hoofd!"
Ja.. grappig meisje.
Op zich was het een gezellig groepje met aardige mensen, maar ik had toch het gevoel dat ik deze feestweek beter kon feesten met de mensen die ik al ken, mijn vriendinnen dus. Kortom, ik ging switchen naar het groepje van Deborah en Mariska.Dus de rest van de avond bracht ik door met hun groepje, dat overigens ook heel erg gezellig was. Het openingsfeest was leuk en ik lag op tijd onder de wol.

De volgende dag was er een sportinformatiemarkt. Op zich wel leuk, maar ook daar had ik zoiets van: ik zie het in het jaar wel. Ik ga me waarschijnlijk wel inschrijven bij de ACLO. Lekker sporten met Deborah. Maargoed, toen zat ik daar dus te zitten met Deborah, wachten tot de rest ook klaar is. Opeens stopt daar een auto van tv Noord en wie komt daar uit? Jaap Nienhuis, de weerman. Die kans liet ik niet liggen, dus ik vroeg aan hem of ik met hem op de foto mocht en dat mocht! Hij vertelde dat hij nog nooit had gehoord van Lacrosse en ik heb hem nog wat informatie gegeven over van alles en nog wat.
Toen ging ik weer terug en hij ging beginnen met z’n weerbericht. Die avond was er een parade. De KEIparade, waar alle studentenverenigingen een kar hadden en een tocht maakten door het centrum. Dit hebben we helaas gemist, omdat we ons aan het volproppen waren met eten. Onbeperkt buffet voor €2,50 in de drie gezusters. Dat was echt lekker. ‘s Avonds was er Night of the Songs. Er stonden bandjes op het podium en ernaast hingen twee enorme schermen, waar de teksten van de bekende liedjes die ze zongen op stonden. Het was echt heel gezellig. Iedereen was z’n stem kwijt toen het afgelopen was. Ik niet, natuurlijk, want met mijn stem is nooit wat mis.

De volgende dag, woensdag, was er ‘s middags een cultuurfestival. Op zich wel leuk, maar na even hadden Deborah en ik het wel gezien en gingen we naar haar kamer, waar we lekker hebben gekletst en nectarines op garages hebben gegooid. Ahum. ‘s Avonds gingen we eten bij de &zo en dat was best lekker. Daarna was een kroegentocht. Deborah en ik begonnen maar zelf, aangezien ons keigroepje pas rond twaalf uur de stad in kwam. Dus wij gingen overal onze bonnetjes gebruiken. Voornamelijk 2 cocktails voor de prijs van 1. Heerlijk.
Het was een hele gezellige avond!

Donderdag was er ‘s middags van alles te doen, maar niets wat onze interesses wekte, dus sliep ik uit en douchte me pas ergens laat in de middag. ‘s Avonds aten we ergens hoog in een gebouw. We moesten zoveel trappen op dat het me deed denken aan de reclame van Spa. Voor je ‘m drinkt, ben je hem al weer kwijt.
Het eten was weer smakelijk en daarna gingen we chillen op het dakterras. Vervolgens sms’te Mariska en gingen we met haar en Jacob en Matthijs op een terrasje chillen. Het was gezellig en tegen negen uur gingen we een stuk pizza eten en inkopen doen voor de film op de Vismarkt. Ik kocht een zak chips voor 45 cent en Jakob kocht z’n eigen, want hij kon natuurlijk niet profiteren. Dus toen zaten we daar, op de Vismarkt. Na vijf minuten waren we het al zat. Iedereen zat voor de ondertiteling en het geluid was niet zo goed dat je kon horen wat ze zeiden, dus ik zei: Jongens, kom maar bij mij op de kamer een film kijken. Dus dat deden we. Het werd alleen geen film, maar Will&Grace. Desondanks was het erg gezellig, met Deborah op mijn fatboy. Nog bedankt voor de frisse fruitdrank op mijn bank, Mariska!

De laatste dag, vrijdag, hebben Deborah en ik ‘s ochtends en ‘s middags wat gewinkeld, met een vriendin van Deborah. Ik heb een hele mooie jas gekocht! Toen we gratis pizza gingen halen (ook een bon) werden we aangesproken door een roeivereniging. Mensen die roeien starten samen een vereniging. Leuk toch? Prima, maar niet iets waar ik bij zou willen. Dat is echter wel wat zij wilden. Ze haalden ons over om mee te gaan op een boottochtje naar hun roeihuis ofzo. Nou, vooruit, zeiden we. Dus wij lopen rustig met zo’n meisje en twee jongens mee, toen er een ander meisje aankwam die zei: "Als jullie de boot nog willen halen moeten jullie rennen hoor! Ze vaart net weg."
Dus dat meisje en die jongens beginnen te rennen, maar Deborah en ik hadden daar dus mooi geen zin in. Dus wij slaan de hoek om en gaan terug richting centrum. Alsof er niets was gebeurd.
‘s Avonds was het afsluitingsfeest. Zeg Opposites! Opposites! Geweldig. Ik stond vooraan bij de Opposites. Zij waren dan ook meteen de enige leuke act, maar ach, het was gezellig. Terug naar huis en de week was afgelopen. Volgende dag moest ik weer om acht uur op. De hele week was leuk en bij alles was het excuus: "Ach, het is keiweek. Nou ja, we zijn nu student. Wat maakt het uit?"
Die week hebben we in ieder geval overleefd!
Liefs,

Zo!
De havo afgerond, tijd voor een nieuwe web-log. Ik heb alles opgefrist (en roze gemaakt).
Inmiddels is de zomer alweer bijna voorbij en daarbij mijn luie leventje. We moeten weer aan de slag. Verslagen inleveren, leren voor tentamens en presentaties geven. Management, economie en recht is wat ik ga studeren en daar begin ik 1 september mee. Maar nu…
11 augustus begon de keiweek. Dat is een introductieweek voor álle eerstejaarsstudenten. Daar hoor ik natuurlijk ook bij. Ook Deborah en Mariska waren van de partij. De eerste dag bestond uit een informatiemarkt. Het was wel interessant, maar ik had zoiets van: Ik zie het later allemaal wel, wat ik dit schooljaar ga doen. Fout gedacht dus, want nu ben ik te laat om me ergens voor in te schrijven. Die avond gingen we eten bij onze keileiders. We kregen een adres en daar zouden de keileiders dan voor hun groepje koken. Ik zocht mijn weg door de straten van Groningen en kwam bij een kroeg. Is dit het? vroeg ik me af. Maar het was erboven. Toen ik eenmaal boven was, zaten er nog maar een paar mensen, maar later stroomde de rest langzaam binnen. We aten een patatje, van de frietboer en gingen daarna een terrasje opzoeken. Na een paar rustige rondjes, stelden de keileiders tequila voor.
‘Tuurlijk, kom maar op,’ zei een meisje naast me. Ze had overduidelijk geen flauw idee wat het was. Dus, terwijl we wachtten op de shotjes (waar ik niet aan mee deed – iets te sterk voor mij) legde ik haar uit hoe je het moest doen. Zout, tequila, citroen. Ze kreeg al een benauwd gevoel, geloof ik, maar toen de shotjes kwamen, keek ze toch wel erg bang. Dus toen iedereen begon, zat ik haar luid aan te moedigen, maar ze dronk nog geen millimeter op. Ze likte dan ook maar heel weinig zout op. Ze bleef overigens wel erg lang in de citroen bijten…
Even later zei ze tegen me: "Ik voel het wel een beetje in mijn hoofd!"
Ja.. grappig meisje.
Op zich was het een gezellig groepje met aardige mensen, maar ik had toch het gevoel dat ik deze feestweek beter kon feesten met de mensen die ik al ken, mijn vriendinnen dus. Kortom, ik ging switchen naar het groepje van Deborah en Mariska.Dus de rest van de avond bracht ik door met hun groepje, dat overigens ook heel erg gezellig was. Het openingsfeest was leuk en ik lag op tijd onder de wol.

De volgende dag was er een sportinformatiemarkt. Op zich wel leuk, maar ook daar had ik zoiets van: ik zie het in het jaar wel. Ik ga me waarschijnlijk wel inschrijven bij de ACLO. Lekker sporten met Deborah. Maargoed, toen zat ik daar dus te zitten met Deborah, wachten tot de rest ook klaar is. Opeens stopt daar een auto van tv Noord en wie komt daar uit? Jaap Nienhuis, de weerman. Die kans liet ik niet liggen, dus ik vroeg aan hem of ik met hem op de foto mocht en dat mocht! Hij vertelde dat hij nog nooit had gehoord van Lacrosse en ik heb hem nog wat informatie gegeven over van alles en nog wat.
Toen ging ik weer terug en hij ging beginnen met z’n weerbericht. Die avond was er een parade. De KEIparade, waar alle studentenverenigingen een kar hadden en een tocht maakten door het centrum. Dit hebben we helaas gemist, omdat we ons aan het volproppen waren met eten. Onbeperkt buffet voor €2,50 in de drie gezusters. Dat was echt lekker. ‘s Avonds was er Night of the Songs. Er stonden bandjes op het podium en ernaast hingen twee enorme schermen, waar de teksten van de bekende liedjes die ze zongen op stonden. Het was echt heel gezellig. Iedereen was z’n stem kwijt toen het afgelopen was. Ik niet, natuurlijk, want met mijn stem is nooit wat mis.

De volgende dag, woensdag, was er ‘s middags een cultuurfestival. Op zich wel leuk, maar na even hadden Deborah en ik het wel gezien en gingen we naar haar kamer, waar we lekker hebben gekletst en nectarines op garages hebben gegooid. Ahum. ‘s Avonds gingen we eten bij de &zo en dat was best lekker. Daarna was een kroegentocht. Deborah en ik begonnen maar zelf, aangezien ons keigroepje pas rond twaalf uur de stad in kwam. Dus wij gingen overal onze bonnetjes gebruiken. Voornamelijk 2 cocktails voor de prijs van 1. Heerlijk.
Het was een hele gezellige avond!

Donderdag was er ‘s middags van alles te doen, maar niets wat onze interesses wekte, dus sliep ik uit en douchte me pas ergens laat in de middag. ‘s Avonds aten we ergens hoog in een gebouw. We moesten zoveel trappen op dat het me deed denken aan de reclame van Spa. Voor je ‘m drinkt, ben je hem al weer kwijt.
Het eten was weer smakelijk en daarna gingen we chillen op het dakterras. Vervolgens sms’te Mariska en gingen we met haar en Jacob en Matthijs op een terrasje chillen. Het was gezellig en tegen negen uur gingen we een stuk pizza eten en inkopen doen voor de film op de Vismarkt. Ik kocht een zak chips voor 45 cent en Jakob kocht z’n eigen, want hij kon natuurlijk niet profiteren. Dus toen zaten we daar, op de Vismarkt. Na vijf minuten waren we het al zat. Iedereen zat voor de ondertiteling en het geluid was niet zo goed dat je kon horen wat ze zeiden, dus ik zei: Jongens, kom maar bij mij op de kamer een film kijken. Dus dat deden we. Het werd alleen geen film, maar Will&Grace. Desondanks was het erg gezellig, met Deborah op mijn fatboy. Nog bedankt voor de frisse fruitdrank op mijn bank, Mariska!

De laatste dag, vrijdag, hebben Deborah en ik ‘s ochtends en ‘s middags wat gewinkeld, met een vriendin van Deborah. Ik heb een hele mooie jas gekocht! Toen we gratis pizza gingen halen (ook een bon) werden we aangesproken door een roeivereniging. Mensen die roeien starten samen een vereniging. Leuk toch? Prima, maar niet iets waar ik bij zou willen. Dat is echter wel wat zij wilden. Ze haalden ons over om mee te gaan op een boottochtje naar hun roeihuis ofzo. Nou, vooruit, zeiden we. Dus wij lopen rustig met zo’n meisje en twee jongens mee, toen er een ander meisje aankwam die zei: "Als jullie de boot nog willen halen moeten jullie rennen hoor! Ze vaart net weg."
Dus dat meisje en die jongens beginnen te rennen, maar Deborah en ik hadden daar dus mooi geen zin in. Dus wij slaan de hoek om en gaan terug richting centrum. Alsof er niets was gebeurd.
‘s Avonds was het afsluitingsfeest. Zeg Opposites! Opposites! Geweldig. Ik stond vooraan bij de Opposites. Zij waren dan ook meteen de enige leuke act, maar ach, het was gezellig. Terug naar huis en de week was afgelopen. Volgende dag moest ik weer om acht uur op. De hele week was leuk en bij alles was het excuus: "Ach, het is keiweek. Nou ja, we zijn nu student. Wat maakt het uit?"
Die week hebben we in ieder geval overleefd!
Liefs,

Nog even en dan ben ik klaar met de middelbare school!
Over een maand heb ik tentamens, daarna ga ik naar Kelly Clarkson (6 april) en na nog even stom les gehad te hebben beginnen de examens. Na die examens ben ik hélemaal klaar
Ik ben echt toe aan het HBO. Ik heb laatste een meeloopdag gehad en die school leek me echt heel leuk. Natuurlijk went dat ook wel, maar het is toch íets als je op het HBO zit. Dan kun je zeggen dat je een havo-diploma hebt.
Ik ga na de havo de studie Management, Economie en Recht (MER) volgen. Een soort bedrijfskunde voor het HBO.
Hoe dan ook, voordat het zover is heb ik nog een aantal dingen die ik moet doen voor mijn huidige opleiding, zoals presentaties, boekverslagen, tentamens. Ik heb nu vakantie, maar doe nog niet echt iets. Dat is altijd een beetje balen, want voor de vakantie neem ik me altijd voor dat ik van alles ga doen. Toch een beetje teleurstellend als ik dan heel lui blijk te zijn (A)

Nog even en dan ben ik klaar met de middelbare school!
Over een maand heb ik tentamens, daarna ga ik naar Kelly Clarkson (6 april) en na nog even stom les gehad te hebben beginnen de examens. Na die examens ben ik hélemaal klaar
Ik ben echt toe aan het HBO. Ik heb laatste een meeloopdag gehad en die school leek me echt heel leuk. Natuurlijk went dat ook wel, maar het is toch íets als je op het HBO zit. Dan kun je zeggen dat je een havo-diploma hebt.
Ik ga na de havo de studie Management, Economie en Recht (MER) volgen. Een soort bedrijfskunde voor het HBO.
Hoe dan ook, voordat het zover is heb ik nog een aantal dingen die ik moet doen voor mijn huidige opleiding, zoals presentaties, boekverslagen, tentamens. Ik heb nu vakantie, maar doe nog niet echt iets. Dat is altijd een beetje balen, want voor de vakantie neem ik me altijd voor dat ik van alles ga doen. Toch een beetje teleurstellend als ik dan heel lui blijk te zijn (A)

‘We maken er een dolle
boel van,’ zei Reza. Ze kende een hele goede nieuwe discotheek, ze was er de
dag ervoor in haar eentje ook al geweest, en ze had ontzettend gelachen. Ik
vroeg haar waar ze tegenwoordig uitging, want in Flater zag ik haar nooit meer
en verder scheen ik uitsluitend te komen in de verkeerde disco’s en cafés, op
de verkeerde dagen en tijdstippen. Reza wist me feilloos te vertellen welke
plaatsen uit waren en welke in. Astaire
lag er helemaal uit, Fellini’s was de
praat van de stad.
‘En jij,’ vroeg ze,
‘waar ga jij tegenwoordig het liefst naar toe?’
‘Fellatio’s,’ zei
ik.
Vond zij: Flauw,
maar ze lachte wel.
De goede discotheek
die ze bedoelde, was een verbouwd studentencafé en ik zou iets gaan meemaken,
bezwoer ze. Ik zette m’n fiets tegen het hek van de gracht en er viel me niets
op. We gaven onze jassen af bij een meisje, we wisselden vijfentwintig gulden
en er viel me niets op.
Toen stapten we de
zaal binnen en Reza had niets te veel gezegd. Prachtige dansarena met
flikkerende lichten onder het oppervlak. Blacklight-pilaren. Een aquarium van
tien meter lengte met een mozaïek van miljoenen gekleurde belletjes. De muren
versierd met op-art van marmer en
onyx. Tafels en krukken vol gaten en fallussymbolen. Een bar van honderden in
plexiglas gegoten CD’s. Helemaal geen mensen. Wat?
Helemaal geen
mensen.
Ik keek Reza aan.
Ze grijnsde.
‘Mooi hier, hè?’
(Schreeuwend. Schor.)
‘Was het hier
gisteren ook zo druk?’
‘Gisteren was ik
hier in m’n eentje.’
Bij de bar bestelde
ik een dubbele Southern Comfort en een whiskey, en ik moest negen van de tien
gewisselde roze muntjes bij het meisje inleveren. De tiende gaf ik erbij als
fooi (we maakten er tenslotte een dolle boel van).
Toen ik Reza haar
drankje gaf vroeg ze hoe het met me ging en ik vroeg hoe het met haar ging en
Reza liep naar de DJ om te vragen of de muziek wat zachter kon. En dat kon.
Verdomd, het kon.

(…) Woedend beet ik
Reza allerlei verwensingen en Reza mij allerlei verwijten toe; Reza moest
janken en ik ook bijna, en dit was het moment dat de DJ en het barmuntenmeisje
zich zwijgend achter een privé-deur terugtrokken om ons de rest van de nacht
alleen te laten. (Alleen het meisje kwam later nog eenmaal de zaal in om stil
en vlug onze glazen bij te vullen – en dat was erg lief.)

 (…)We stonden bij m’n
fiets. De portier had gevraagd of we de volgende keer al onze vrienden mee
wilden nemen.

- “Ik ook
van jou,” van Ronald Giphart.

‘We maken er een dolleboel van,’ zei Reza. Ze kende een hele goede nieuwe discotheek, ze was er dedag ervoor in haar eentje ook al geweest, en ze had ontzettend gelachen. Ikvroeg haar waar ze tegenwoordig uitging, want in Flater zag ik haar nooit meeren verder scheen ik uitsluitend te komen in de verkeerde disco’s en cafés, opde verkeerde dagen en tijdstippen. Reza wist me feilloos te vertellen welkeplaatsen uit waren en welke in. Astairelag er helemaal uit, Fellini’s was depraat van de stad.
‘En jij,’ vroeg ze,‘waar ga jij tegenwoordig het liefst naar toe?’
‘Fellatio’s,’ zeiik.
Vond zij: Flauw,maar ze lachte wel.
De goede discotheekdie ze bedoelde, was een verbouwd studentencafé en ik zou iets gaan meemaken,bezwoer ze. Ik zette m’n fiets tegen het hek van de gracht en er viel me nietsop. We gaven onze jassen af bij een meisje, we wisselden vijfentwintig guldenen er viel me niets op.
Toen stapten we dezaal binnen en Reza had niets te veel gezegd. Prachtige dansarena metflikkerende lichten onder het oppervlak. Blacklight-pilaren. Een aquarium vantien meter lengte met een mozaïek van miljoenen gekleurde belletjes. De murenversierd met op-art van marmer enonyx. Tafels en krukken vol gaten en fallussymbolen. Een bar van honderden inplexiglas gegoten CD’s. Helemaal geen mensen. Wat?
Helemaal geenmensen.
Ik keek Reza aan.Ze grijnsde.
‘Mooi hier, hè?’(Schreeuwend. Schor.)
‘Was het hiergisteren ook zo druk?’
‘Gisteren was ikhier in m’n eentje.’
Bij de bar besteldeik een dubbele Southern Comfort en een whiskey, en ik moest negen van de tiengewisselde roze muntjes bij het meisje inleveren. De tiende gaf ik erbij alsfooi (we maakten er tenslotte een dolle boel van).
Toen ik Reza haardrankje gaf vroeg ze hoe het met me ging en ik vroeg hoe het met haar ging enReza liep naar de DJ om te vragen of de muziek wat zachter kon. En dat kon.
Verdomd, het kon.

(…) Woedend beet ikReza allerlei verwensingen en Reza mij allerlei verwijten toe; Reza moestjanken en ik ook bijna, en dit was het moment dat de DJ en het barmuntenmeisjezich zwijgend achter een privé-deur terugtrokken om ons de rest van de nachtalleen te laten. (Alleen het meisje kwam later nog eenmaal de zaal in om stilen vlug onze glazen bij te vullen – en dat was erg lief.)

 (…)We stonden bij m’nfiets. De portier had gevraagd of we de volgende keer al onze vrienden meewilden nemen.

- â€œIk ookvan jou,” van Ronald Giphart.

Dus, mijn kamer was een enorme puinhoop en toen ik eindelijk besloot er wat aan te doen, moest het natuurlijk ook goed gebeuren, dus in drie dagen heb ik mijn kamer opgeruimd en hier en daar wat aanpassingen gedaan (H)
x

Oh! nou heb ik nog niet eens mijn vet koele allstars en mijn vet koele tas hier neer gezet.
Dat doe ik nu :p

Hij is een klein beetje anders, want bij mij lopen die roze en blauwe strepen gewoon door

Die van mij heeft een klein beetje een ander patroon, maar het is wel dezelfde tas
Oh ennnn het was heel toevallig, want in het weekend dat ik hem had gekocht, was Jules jarig en zij had hem voor haar verjaardag gekregen in het groot :D