Zo!
De havo afgerond, tijd voor een nieuwe web-log. Ik heb alles opgefrist (en roze gemaakt).
Inmiddels is de zomer alweer bijna voorbij en daarbij mijn luie leventje. We moeten weer aan de slag. Verslagen inleveren, leren voor tentamens en presentaties geven. Management, economie en recht is wat ik ga studeren en daar begin ik 1 september mee. Maar nu…
11 augustus begon de keiweek. Dat is een introductieweek voor álle eerstejaarsstudenten. Daar hoor ik natuurlijk ook bij. Ook Deborah en Mariska waren van de partij. De eerste dag bestond uit een informatiemarkt. Het was wel interessant, maar ik had zoiets van: Ik zie het later allemaal wel, wat ik dit schooljaar ga doen. Fout gedacht dus, want nu ben ik te laat om me ergens voor in te schrijven. Die avond gingen we eten bij onze keileiders. We kregen een adres en daar zouden de keileiders dan voor hun groepje koken. Ik zocht mijn weg door de straten van Groningen en kwam bij een kroeg. Is dit het? vroeg ik me af. Maar het was erboven. Toen ik eenmaal boven was, zaten er nog maar een paar mensen, maar later stroomde de rest langzaam binnen. We aten een patatje, van de frietboer en gingen daarna een terrasje opzoeken. Na een paar rustige rondjes, stelden de keileiders tequila voor.
‘Tuurlijk, kom maar op,’ zei een meisje naast me. Ze had overduidelijk geen flauw idee wat het was. Dus, terwijl we wachtten op de shotjes (waar ik niet aan mee deed – iets te sterk voor mij) legde ik haar uit hoe je het moest doen. Zout, tequila, citroen. Ze kreeg al een benauwd gevoel, geloof ik, maar toen de shotjes kwamen, keek ze toch wel erg bang. Dus toen iedereen begon, zat ik haar luid aan te moedigen, maar ze dronk nog geen millimeter op. Ze likte dan ook maar heel weinig zout op. Ze bleef overigens wel erg lang in de citroen bijten…
Even later zei ze tegen me: "Ik voel het wel een beetje in mijn hoofd!"
Ja.. grappig meisje.
Op zich was het een gezellig groepje met aardige mensen, maar ik had toch het gevoel dat ik deze feestweek beter kon feesten met de mensen die ik al ken, mijn vriendinnen dus. Kortom, ik ging switchen naar het groepje van Deborah en Mariska.Dus de rest van de avond bracht ik door met hun groepje, dat overigens ook heel erg gezellig was. Het openingsfeest was leuk en ik lag op tijd onder de wol.

De volgende dag was er een sportinformatiemarkt. Op zich wel leuk, maar ook daar had ik zoiets van: ik zie het in het jaar wel. Ik ga me waarschijnlijk wel inschrijven bij de ACLO. Lekker sporten met Deborah. Maargoed, toen zat ik daar dus te zitten met Deborah, wachten tot de rest ook klaar is. Opeens stopt daar een auto van tv Noord en wie komt daar uit? Jaap Nienhuis, de weerman. Die kans liet ik niet liggen, dus ik vroeg aan hem of ik met hem op de foto mocht en dat mocht! Hij vertelde dat hij nog nooit had gehoord van Lacrosse en ik heb hem nog wat informatie gegeven over van alles en nog wat.
Toen ging ik weer terug en hij ging beginnen met z’n weerbericht. Die avond was er een parade. De KEIparade, waar alle studentenverenigingen een kar hadden en een tocht maakten door het centrum. Dit hebben we helaas gemist, omdat we ons aan het volproppen waren met eten. Onbeperkt buffet voor €2,50 in de drie gezusters. Dat was echt lekker. ‘s Avonds was er Night of the Songs. Er stonden bandjes op het podium en ernaast hingen twee enorme schermen, waar de teksten van de bekende liedjes die ze zongen op stonden. Het was echt heel gezellig. Iedereen was z’n stem kwijt toen het afgelopen was. Ik niet, natuurlijk, want met mijn stem is nooit wat mis.

De volgende dag, woensdag, was er ‘s middags een cultuurfestival. Op zich wel leuk, maar na even hadden Deborah en ik het wel gezien en gingen we naar haar kamer, waar we lekker hebben gekletst en nectarines op garages hebben gegooid. Ahum. ‘s Avonds gingen we eten bij de &zo en dat was best lekker. Daarna was een kroegentocht. Deborah en ik begonnen maar zelf, aangezien ons keigroepje pas rond twaalf uur de stad in kwam. Dus wij gingen overal onze bonnetjes gebruiken. Voornamelijk 2 cocktails voor de prijs van 1. Heerlijk.
Het was een hele gezellige avond!

Donderdag was er ‘s middags van alles te doen, maar niets wat onze interesses wekte, dus sliep ik uit en douchte me pas ergens laat in de middag. ‘s Avonds aten we ergens hoog in een gebouw. We moesten zoveel trappen op dat het me deed denken aan de reclame van Spa. Voor je ‘m drinkt, ben je hem al weer kwijt.
Het eten was weer smakelijk en daarna gingen we chillen op het dakterras. Vervolgens sms’te Mariska en gingen we met haar en Jacob en Matthijs op een terrasje chillen. Het was gezellig en tegen negen uur gingen we een stuk pizza eten en inkopen doen voor de film op de Vismarkt. Ik kocht een zak chips voor 45 cent en Jakob kocht z’n eigen, want hij kon natuurlijk niet profiteren. Dus toen zaten we daar, op de Vismarkt. Na vijf minuten waren we het al zat. Iedereen zat voor de ondertiteling en het geluid was niet zo goed dat je kon horen wat ze zeiden, dus ik zei: Jongens, kom maar bij mij op de kamer een film kijken. Dus dat deden we. Het werd alleen geen film, maar Will&Grace. Desondanks was het erg gezellig, met Deborah op mijn fatboy. Nog bedankt voor de frisse fruitdrank op mijn bank, Mariska!

De laatste dag, vrijdag, hebben Deborah en ik ‘s ochtends en ‘s middags wat gewinkeld, met een vriendin van Deborah. Ik heb een hele mooie jas gekocht! Toen we gratis pizza gingen halen (ook een bon) werden we aangesproken door een roeivereniging. Mensen die roeien starten samen een vereniging. Leuk toch? Prima, maar niet iets waar ik bij zou willen. Dat is echter wel wat zij wilden. Ze haalden ons over om mee te gaan op een boottochtje naar hun roeihuis ofzo. Nou, vooruit, zeiden we. Dus wij lopen rustig met zo’n meisje en twee jongens mee, toen er een ander meisje aankwam die zei: "Als jullie de boot nog willen halen moeten jullie rennen hoor! Ze vaart net weg."
Dus dat meisje en die jongens beginnen te rennen, maar Deborah en ik hadden daar dus mooi geen zin in. Dus wij slaan de hoek om en gaan terug richting centrum. Alsof er niets was gebeurd.
‘s Avonds was het afsluitingsfeest. Zeg Opposites! Opposites! Geweldig. Ik stond vooraan bij de Opposites. Zij waren dan ook meteen de enige leuke act, maar ach, het was gezellig. Terug naar huis en de week was afgelopen. Volgende dag moest ik weer om acht uur op. De hele week was leuk en bij alles was het excuus: "Ach, het is keiweek. Nou ja, we zijn nu student. Wat maakt het uit?"
Die week hebben we in ieder geval overleefd!
Liefs,